บทที่ 82 เก็บให้เกลี้ยง! นำสายแร่ทั้งสายเข้าไปไว้ในมิติ!

บทที่ 82 เก็บให้เกลี้ยง! นำสายแร่ทั้งสายเข้าไปไว้ในมิติ!

สายลมนั้นไม่เย็น กลับมีความอบอุ่นเจืออยู่ราง ๆ เสียด้วยซ้ำ

ที่แปลกยิ่งกว่านั้นก็คือ ภายในส่วนลึกของทางเดินไม่ได้มืดสนิท แต่มีจุดแสงสีน้ำเงินเข้มเล็ก ๆ กะพริบอยู่ตามผนังหิน

ทว่าหัวใจของซูถังกลับเต้นผิดจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้ในชั่วขณะนั้น

คงไม่ใช่หรอกมั้ง?

ลมหายใจของเธอถี่กระชั้นขึ้นทันที เธอจับมือฉินเหย่แล้วรีบเดินเข้าไปในส่วนลึกของทางเดิน

ยิ่งเดินเข้าไป จุดแสงสีน้ำเงินบนผนังหินก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น

ฉินเหย่ยื่นมือออกไปสัมผัสผลึกเรืองแสงเหล่านั้นบนผนังหิน

“ถังถัง หินพวกนี้...”

ซูถังพูดด้วยความตื่นเต้น