กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 76 ดูเหมือนว่า... เธอจะขาดเขาไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
“คุณเพิ่งหายดี อย่าขยับไปมาเลยค่ะ” ซูถังไม่เปิดโอกาสให้เขาปฏิเสธ ค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อบริเวณหน้าอกอย่างระมัดระวัง เผยให้เห็นแผงอกแข็งแรงกำยำของเขา
เธอพยายามทำตัวให้เหมือนบุคลากรทางการแพทย์ที่มีความเป็นมืออาชีพ แต่เมื่อผ้าขนหนูอุ่น ๆ เช็ดผ่านกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เป็นลอนชัดเจนของเขา สัมผัสผิวหนังซึ่งไวต่อความรู้สึกมากขึ้นเล็กน้อยเพราะเพิ่งหายป่วย ซูถังก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขาเกร็งขึ้นทันที แม้แต่ลมหายใจก็หนักขึ้นหลายส่วน
ผิวของเขายังร้อนอยู่มาก แม้ร่างกายจะอ่อนแรงหลังเจ็บป่วย แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงพละกำลังที่ซ่อนอยู่ในกล้ามเนื้อเหล่านั้น
เธอเงยหน้าขึ้นแล้วสบตาเขาพอดี ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นไม่ได้เลื่อนลอยเพราะพิษไข้เหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว แต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกร้อนแรงที่กำลังพลุ่งพล่าน