บทที่ 67 เด็กสาวคนนี้โชคดีจริง ๆ หรือว่า...

บทที่ 67 เด็กสาวคนนี้โชคดีจริง ๆ หรือว่า...

รถจี๊ปแล่นกระเด้งกระดอนไปตามถนนบนภูเขาที่เต็มไปด้วยหลุมบ่ออยู่นานถึงสี่ห้าชั่วโมง

ช่วงแรกยังพอมองเห็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ห่าง ๆ กัน และบางครั้งก็มีสมาชิกสหกรณ์การเกษตรแบกเครื่องมือทำไร่เดินผ่าน

แต่ยิ่งเข้าไปลึกเท่าไร ก็ยิ่งแทบไม่เห็นผู้คน ถนนก็ยิ่งสัญจรลำบากขึ้น

ต้นไม้สองข้างทางเปลี่ยนจากขึ้นอยู่ห่าง ๆ เป็นหนาทึบขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายแทบกลายเป็นทิวทัศน์ของป่าดึกดำบรรพ์

ซูถังถูกแรงกระแทกของรถเขย่าจนมึนหัวไปหมด หากไม่ใช่เพราะฉินเหย่มีฝีมือขับรถดีเยี่ยม เธอคิดว่าไม่ช้าก็เร็วคงต้องอาเจียนอาหารเช้าออกมาจนหมดแน่