กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 64 จูบแรกใต้แสงจันทร์...
“ท่านผู้พิพากษา! ฉันผิดไปแล้ว! ฉันรู้ว่าผิดแล้วจริง ๆ! ขอร้องล่ะค่ะ! ยกโทษให้ฉันด้วยเถอะ! ฉันจะไม่กล้าทำอีกแล้ว! ฉันไม่อยากตาย! ฮือ ๆ ๆ...”
เธอร้องไห้น้ำตานองหน้า น้ำมูกไหล ไม่เหลือท่าทางหยิ่งทะนงที่เคยคิดว่าตัวเองสูงส่งกว่าใครแม้แต่น้อย
“พาตัวออกไป!” ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะโบกมือด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก
บนที่นั่งผู้เข้าฟังการพิจารณาคดี ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความหวาดหวั่น จุดจบเช่นนี้ช่าง... น่าเวทนาเหลือเกิน!
ซูถังมองไปทางที่เหยียนม่านม่านถูกลากตัวออกไป ก่อนถอนหายใจเบา ๆ
เธอไม่ได้รู้สึกยินดี เพียงรู้สึกว่าน่าเศร้าอยู่บ้าง
ฉินเหย่กระชับมือเธอเบา ๆ แล้วพูดเสียงต่ำว่า “ทุกอย่างผ่านไปแล้ว”
ซูถังยิ้มบาง ๆ อย่างสงบนิ่ง ใช่แล้ว ทุกอย่างผ่านไปแล้ว
วันนี้เป็นวันแรกที่ซูถังไปรายงานตัวเข้าทำงานอย่างเป็นทางการที่โรงพยาบาลใหญ่ประจำเขตทหาร