เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 62 รับโทษหลายกระทง จุดจบอันน่าเวทนา
“ฉันไม่ได้ทำ! ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น! ปล่อยฉันนะ!”
เสียงของเหยียนม่านม่านแหลมบาดหู เต็มไปด้วยความไม่ยินยอมและความเคียดแค้น
“เกิดอะไรขึ้น?”
เสียงผู้หญิงที่แฝงความน่าเกรงขามดังขึ้น เหอซูหมิ่น ผู้อำนวยการโรงพยาบาล ได้รับแจ้งข่าวจึงรีบมาที่นี่ โดยมีผู้บริหารโรงพยาบาลหลายคนเดินตามหลังมา
เมื่อเธอเห็นเหยียนม่านม่านที่ถูกควบคุมตัวไว้ รวมถึงสีหน้าเคร่งขรึมของเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเมืองที่อยู่รอบ ๆ ใบหน้าก็เคร่งเครียดลงทันที
หลังสอบถามเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเมืองจนเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดแล้ว
พอได้ยินเหยียนม่านม่านยังคงกรีดร้องบิดเบือนความจริง เหอซูหมิ่นก็โกรธจนตัวสั่น
“เหยียนม่านม่าน!” เหอซูหมิ่นตวาดเสียงเข้ม “มาถึงขั้นนี้แล้ว เธอยังไม่รู้จักสำนึกผิดอีกหรือ ยังจะพูดจาเหลวไหลอยู่ตรงนี้อีก!”