เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 59 เพื่อนบ้านมาเยี่ยม ปลาเนื้อแน่น น้ำแกงรสเลิศ
หลังเตรียมของฝากเรียบร้อย ซูถังก็เข้าไปยังพื้นที่เลี้ยงสัตว์ในมิติอีกครั้ง
เพียงขยับความคิด หมูหอมตัวเล็กที่ถูกเลี้ยงจนอ้วนพีก็ถูกนำออกมา พร้อมด้วยเนื้อวัวลายหินอ่อนหลายชั่งและไก่สามเหลืองตัวอวบอ้วนอีกหนึ่งตัว
เธอใช้ระบบปรุงอาหารอัตโนมัติในมิติ เลือกฟังก์ชันเตรียมวัตถุดิบเบื้องต้น จัดการทุกอย่างจนสะอาดอย่างรวดเร็ว
จากนั้นใช้ผ้าน้ำมันผืนใหญ่กับหนังสือพิมพ์เก่าห่อซ้อนกันหลายชั้น ปลอมให้ดูเหมือนเพิ่งซื้อกลับมาจากร้านขายเนื้อของรัฐ แล้วนำไปวางไว้ตรงมุมห้องครัว เท่านี้ก็เรียบร้อย
พอถึงช่วงเย็น แขกก็ทยอยเดินทางมาถึง
หลี่ซิ่วเหมยจูงเสี่ยวหู่ ส่วนหวังเฟิงสิงถือมันฝรั่งที่ปลูกเองมาถุงเล็ก ๆ ทันทีที่ก้าวเข้าลานบ้าน หลี่ซิ่วเหมยก็ร้องขึ้นเสียงดัง
“สวรรค์ช่วย! น้องซูถัง! เธอมีฝีมือมหัศจรรย์อะไรกัน! ทำไมลานบ้านถึงสวยเหมือนภาพวาดขนาดนี้!”