บทที่ 48 ผู้บังคับการกรมผู้เย็นชากลายเป็นช่างภาพ ในกล้องมีแต่เธอ

บทที่ 48 ผู้บังคับการกรมผู้เย็นชากลายเป็นช่างภาพ ในกล้องมีแต่เธอ

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉินเหย่พาซูถังขึ้นรถจี๊ปของเขตทหาร มุ่งหน้าเข้าเมืองลาซา

ระหว่างทาง ฉินเหย่ขับรถ พลางเหลือบมองซูถังผ่านกระจกมองหลังเป็นครั้งคราว

“เรื่องเมื่อวาน... ทำให้คุณต้องน้อยใจแล้ว” น้ำเสียงของเขาค่อนข้างเบา

ซูถังกำลังมองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง เมื่อได้ยินก็หันกลับมายิ้ม

“ฉันไม่ได้น้อยใจสักหน่อย”

ฉินเหย่เม้มริมฝีปาก ราวกับกำลังเรียบเรียงคำพูด

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงแฝงความจริงจังที่สังเกตได้ยาก