กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 38 ที่แท้ก็เป็นว่าที่ลูกสะใภ้นี่เอง
เหยียนม่านม่านถูกคำพูดประโยคเดียวของซูถังตอกกลับจนพูดไม่ออก ใบหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวซีด
“ถ้าใช้วิธีรักษาตามปกติของพวกคุณในตอนนี้ วิศวกรเหลียงจะทนอยู่ได้อีกกี่นาที? ห้านาที? หรือสามนาที?”
“ถ้าใช้วิธีของฉัน อย่างน้อยก็มีโอกาสสำเร็จเจ็ดส่วน ผู้อำนวยการเหอคะ คุณเป็นผู้อาวุโส เรื่องนี้ให้คุณเป็นคนตัดสินใจเถอะค่ะ เวลารอไม่ได้แล้ว”
ท่าทีของซูถังที่ไม่ตื่นตระหนกแม้เผชิญอันตราย และดูเหมือนควบคุมทุกอย่างไว้ได้
กลับทำให้คนรอบข้างรู้สึกกดดันขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ผู้อำนวยการเหอมองเหลียงเจี้ยนกั๋วที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยและกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
ลมหายใจของเขาอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ ตัวเลขบนเครื่องติดตามสัญญาณชีพก็ยังคงลดต่ำลง