เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 36 ผู้อำนวยการเหออยากให้ซูถังมาทำงานที่โรงพยาบาล
ซูถังไม่รู้เลยว่าภายนอกกำลังมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ
ตอนนี้เธอกำลังเดินไปเดินมาในห้องพักผู้ป่วยด้วยท่าทาง ‘เบื่อหน่ายจนไม่รู้จะทำอะไร’
เหล่าหลี่ที่นอนอยู่เตียงข้าง ๆ กำลังหลับสนิท เสียงกรนดังสนั่น
ขณะนั้นเอง เสี่ยวไช่ เจ้าหน้าที่พยาบาลหญิง ก็รีบเข็นรถเข็นอุปกรณ์รักษาเข้ามา
เธอกำลังจะไปเปลี่ยนผ้าพันแผลให้ทหารหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกน้ำร้อนลวก ซึ่งพักอยู่ในห้องข้าง ๆ
ทหารหนุ่มคนนั้นเป็นคนของหน่วยประกอบอาหาร เขาเผลอทำน้ำร้อนลวกน่องโดยไม่ระวัง บริเวณที่ถูกลวกมีขนาดไม่น้อยเลย
ซูถังเหลือบมองโดยไม่ได้ตั้งใจ เห็นว่าบาดแผลของทหารหนุ่มมีอาการบวมแดง ผิวเป็นมันเงา และมีตุ่มพองขึ้นหลายจุด
เสี่ยวไช่กำลังเตรียมเจาะตุ่มพองเหล่านั้น ก่อนจะพันผ้าพันแผล
ซูถังจึงเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี