กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 565 ระดับความลับของเธอ
เซียวตงเซิงออกจากห้องประชุมยุทธการ เดินไปตามทางเดินของอาคารสำนักงาน
ทางเดินยาวมาก ผนังทั้งสองด้านทาด้วยน้ำปูนขาว หลอดไฟมีกำลังวัตต์ไม่สูงนัก ติดตั้งห่างกันทุกห้าถึงหกเมตร ทำให้แสงสว่างค่อนข้างสลัว
รองเท้าหนังของเขาเหยียบลงบนพื้นหินขัด เกิดเสียงทุ้มต่ำเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
ด้านหลังมีทหารรักษาการณ์สองนายกับเจิ้งหงอี้เดินตามมา
ไม่มีใครพูดอะไร
สมองของเซียวตงเซิงยังคงครุ่นคิดไม่หยุด
เขากำลังคิดถึงอีกเรื่องหนึ่ง
จากสิ่งที่ซูถังแสดงออกมาในรายงาน ตั้งแต่ต้นจนจบเธอล้วนปฏิบัติงานภายใต้ตัวตนนี้ ตอนฝังเข็มช่วยชีวิตคน เธอบอกว่าเป็นวิธีรักษาพื้นบ้านที่สืบทอดกันในครอบครัว ตอนวิเคราะห์สถานการณ์ของศัตรู เธออ้างประสบการณ์จากการเติบโตมาในครอบครัวนายพราน ส่วนตอนปลดชนวนระเบิด...
เรื่องปลดชนวนระเบิดนี่อธิบายไม่ได้แล้ว