บทที่ 556 การให้เลือด

บทที่ 556 การให้เลือด

แพทย์ผู้ผ่าตัดหลักหยุดยืนอยู่ตรงทางเข้าเต็นท์

เขาถอดหน้ากากอนามัยออก

ซูถังมองเขา

เกาข่ายก็มองเขาเช่นกัน

เหงื่อบนใบหน้าของชายวัยกลางคนยังไม่แห้งสนิท หยาดเหงื่อบนหน้าผากไหลลงมาตามขมับ ก่อนซึมหายเข้าไปในร่องแก้ม หมวกผ่าตัดเอียงไปด้านหนึ่ง เผยให้เห็นผมหงอกตรงจอนทั้งสองข้าง

เขาไม่ได้พูดอะไรทันที

การหยุดชะงักนั้นทำให้หัวใจของซูถังจมดิ่งลงไปเล็กน้อย

แพทย์ที่ผ่าตัดมาสิบกว่าปี หากผลการผ่าตัดออกมาดี โดยปกติมักจะบอกทันทีที่ถอดหน้ากาก แต่เขากลับไม่พูด

นั่นแสดงว่าเขากำลังเลือกถ้อยคำ