กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 543 เลือดที่ไหลผ่านมือเขาไป
นิ้วของเจียงเหยียนหนีบแน่นขึ้น ก่อนรีบดึงสะเก็ดระเบิดออกมาอย่างรวดเร็ว
มันเป็นเศษโลหะสีเทาชิ้นหนึ่งที่มีขอบหยักคล้ายฟันเลื่อย สะท้อนแสงหม่น ๆ ใต้ลำแสงไฟฉาย
เขาโยนสะเก็ดระเบิดทิ้ง คว้าแผ่นก๊อซแล้วกดลงบนบาดแผลที่เลือดกำลังทะลักทันที
ความเร็วที่เลือดซึมผ่านแผ่นก๊อซทำให้หัวใจเขาเต้นเร็วขึ้นครึ่งจังหวะ
เขาวางแผ่นก๊อซซ้อนลงไปอีกแผ่น แล้วใช้มือทั้งสองกดลงอย่างแรง
เกาข่ายมองเลือดซึมผ่านแผ่นก๊อซทีละชั้นแล้วชั้นเล่า
จังหวะหายใจของเขาเริ่มผิดปกติ ไม่ใช่หอบ แต่เป็นการหายใจที่สูดเข้าไปได้ครึ่งหนึ่งก็ผ่อนออกมาอย่างกะทันหัน
"เท่าไรแล้ว"
เถี่ยซานถามถึงเวลา