กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 539 ปากกระบอกปืนเล็งเป้า
มือซ้ายของฉินเหยี่ยเอื้อมถึงลำกล้องปืนแล้ว
เย็นเฉียบ
แต่ก่อนที่เขาจะทันกำด้ามปืนไว้ เท้าข้างหนึ่งก็เหยียบลงบนข้อมือของเขา
เหยียบลงมาอย่างแรง
กระดูกใต้ผิวหนังและเนื้อส่งเสียงกรอบแกรบเบา ๆ
ฉินเหยี่ยเงยหน้าขึ้น
ตู้เซี่ย
ไม่รู้ว่าตู้เซี่ยอ้อมมาถึงตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร เขายืนอยู่ทางด้านซ้ายของฉินเหยี่ย ใช้เท้าขวาเหยียบข้อมือของเขา ส่วนมือซ้ายกลับมาถือปืนพกโคลต์กระบอกนั้นอีกครั้ง
มันเก็บปืนกลับมาได้ตั้งแต่เมื่อไร?