กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 534 "เธอยังไม่ตาย"
ลมหายใจของฉินเหยี่ยหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง
เขาจำดาวห้าแฉกดวงนั้นได้
นั่นคือของของซูถัง
เธอเย็บมันไว้บนสายสะพายกระเป๋าเป้ เธอเคยบอกว่าในศตวรรษที่ยี่สิบสอง ก่อนออกปฏิบัติภารกิจ เธอมีนิสัยอย่างหนึ่งคือทำเครื่องหมายไว้บนอุปกรณ์ที่พกติดตัว ไม่ใช่เพื่อใช้ระบุตัวตน แต่เพื่อเตือนตัวเองว่า ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ต้องกลับมาให้ได้
หลังทะลุมิติมายังยุคสมัยนี้ เธอก็ยังรักษานิสัยนั้นไว้ เพียงแต่เปลี่ยนเครื่องหมายจากชุดรหัสในชาติก่อนมาเป็นดาวห้าแฉกที่ปักด้วยมือหนึ่งดวง
เธอปักได้ไม่ค่อยดีนัก