บทที่ 527 ผืนดินไหม้เกรียมกับเสื้อเปื้อนเลือด

บทที่ 527 ผืนดินไหม้เกรียมกับเสื้อเปื้อนเลือด

ซูถังไม่ได้มองเขา

เธอเพียงกอดร่างเขาไว้อย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งร่างกายกระตุกเป็นครั้งสุดท้ายและหยุดนิ่ง จึงค่อย ๆ วางศพที่อ่อนปวกเปียกลงบนพื้นโดยไร้เสียง

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสามวินาที

สะอาด รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ

ไม่มีการเคลื่อนไหวที่เกินจำเป็นแม้แต่น้อย และไม่มีความรู้สึกใด ๆ ปรากฏขึ้นเลย

ราวกับคนงานชำนาญการในโรงฆ่าสัตว์ที่กำลังจัดการลูกแกะตัวหนึ่งซึ่งรอถูกเชือด

บนรายการภารกิจภายในใจของเธอ มีเครื่องหมายที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้น

[เป้าหมายที่ 1...กำจัดแล้ว]

เธอไม่ได้หยุดอยู่ตรงนั้น กระทั่งไม่เหลือบมองศพบนพื้นแม้แต่ครั้งเดียว ร่างของเธอวูบไหว ก่อนกลืนหายเข้าไปในหมอกหนาอีกครั้ง