บทที่ 517 กวาดล้าง

บทที่ 517 กวาดล้าง

"ตัด ๆ ๆ ๆ!"

เถี่ยซานแบกปืนกลเบาประจำหมู่แบบ 56 หมอบอยู่หลังที่กำบังตามธรรมชาติซึ่งเกิดจากก้อนหินขนาดใหญ่ แล้วกราดยิงไปด้านหน้าอย่างบ้าคลั่ง

ปลอกกระสุนร้อนจัดดีดออกจากรังเพลิงไม่หยุด กองพะเนินเป็นเนินเล็ก ๆ อยู่ข้างตัวเขา

เขาราวกับหมีสีน้ำตาลที่ถูกยั่วจนโกรธจัด กำลังคำรามพลางระบายความอัดอั้น ความโกรธ และความเคียดแค้นทั้งหมดที่สะสมอยู่ในอกออกไปกับห่ากระสุนอันหนาแน่น

"ไอ้พวกสารเลว! ออกมาสิ! มาสู้กับฉันซึ่ง ๆ หน้าสักตั้ง!"

ข้างกายเขา เจียงเหยียนกับกุ่ยโส่วประจำอยู่ทางซ้ายและขวา ใช้การยิงเป็นชุดสั้น ๆ อย่างแม่นยำกดดันจุดยิงของศัตรูอย่างต่อเนื่อง เพื่อคุ้มกันให้เถี่ยซานระดมยิงได้เต็มที่