กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 513 อย่ากลัวเลย เป็นเสียงลมร้องไห้
"อย่าตื่นตระหนก"
เสียงของซูถังทำให้ขวัญกำลังใจของเหล่าทหารกลับมามั่นคงอีกครั้ง
เธอหยุดฝีเท้า เอียงหูตั้งใจฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอธิบาย
"นี่ไม่ใช่เสียงผี แต่เป็นปรากฏการณ์ลมหวีด"
"ปรากฏการณ์ลมหวีด?" สวี่เกากุยชะงักไปเล็กน้อย เขาคล้ายเคยเห็นคำนี้ในหนังสืออุตุนิยมวิทยาเล่มหนึ่ง แต่ตอนนี้สมองกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว จึงนึกเท่าไรก็นึกไม่ออก