บทที่ 511 ต้นไทรโบราณ

บทที่ 511 ต้นไทรโบราณ

ทันทีที่สมาชิกทุกคนของหน่วยอัสนีก้าวเข้าสู่พื้นที่ที่เรียกว่า "หุบเขาหมอกลึกลับ" โลกทั้งใบก็ราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียงลงในพริบตา

เพียงชั่วขณะก่อนหน้านี้ ภายในป่ายังมีเสียงนกร้องและแมลงส่งเสียงระงม แต่ตอนนี้กลับเหลือเพียงเสียงหายใจหนัก ๆ ของตัวเอง กับเสียง "สวบสาบ" จากรองเท้าทหารที่เหยียบลงบนชั้นใบไม้ผุหนาทึบ

หมอกหนาสีขาวเกือบเหมือนน้ำนมไหลทะลักเข้ามาจากทุกทิศทาง ราวกับเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีลมหายใจและอุณหภูมิของตัวเอง มันเย็นเยียบ ชื้นแฉะ และมีกลิ่นดินคาวจัดผสมกับกลิ่นพืชเน่าเปื่อย หมอกเหล่านั้นแทรกเข้าไปในปาก จมูก และหูของทุกคนอย่างไม่ปรานี กระทั่งพยายามซึมผ่านรอยต่อของชุดปฏิบัติการแล้วเกาะติดบนผิวหนัง

ทัศนวิสัยลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว

ห้าเมตร

สามเมตร

จนสุดท้ายแทบมองไม่เห็นแม้แต่มือที่ตัวเองยื่นออกไป ทุกคนมองเห็นได้เพียงเงาหลังเลือนรางของเพื่อนร่วมทีมที่ขยับอยู่ด้านหน้า ราวกับภูตผีที่กำลังว่ายอยู่ในน้ำนม