กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 497 สิ่งที่ฉินเหยี่ยยอมให้ใครแตะต้องไม่ได้
ขณะที่ทุกคนต่างคิดว่าเธอคงเปิดร่มไม่ทันแล้ว และกำลังจะพบจุดจบอันน่าสยดสยองนั้นเอง...
ซูถังก็เคลื่อนไหว
เธอปรับท่าทางกลางอากาศอย่างรวดเร็ว เหยียดร่างออก ก่อนกระชากเปิดร่มชูชีพของตัวเองเมื่อเหลือระยะห่างจากยอดไม้สีเขียวเข้มเบื้องล่างไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตร!
"ปัง!"
ร่มชูชีพพุ่งออกจากถุงบรรจุ!
ทว่าระยะทางหนึ่งร้อยเมตรนั้นสั้นเกินไปสำหรับวัตถุที่กำลังร่วงหล่นด้วยความเร็วสูง!
ร่มชูชีพยังไม่ทันรับลมเต็มที่จนเกิดแรงต้านเพียงพอที่จะชะลอความเร็ว...
ร่างของซูถังก็พุ่งกระแทกเข้าไปในยอดไม้ของป่าทึบที่แผ่กว้างราวกับทะเลเบื้องล่างอย่างรุนแรงเสียแล้ว!
"ครืน!"