บทที่ 460 เปลี่ยนกติกา

บทที่ 460 เปลี่ยนกติกา

การเคลื่อนไหวที่ต่อเนื่องลื่นไหล การโจมตีที่แม่นยำจนน่าตกใจ และการบิดข้อต่อย้อนทิศทางอย่างร้ายกาจ...

เกาข่ายอ้าปากกว้างจนแทบยัดไข่ไก่ลงไปได้ทั้งฟอง สมองขาวโพลน แม้แต่คำอุทานง่าย ๆ ว่า "สุดยอด" ก็ยังลืมตะโกนออกมา

เขาเพียงจ้องร่างผอมบางแต่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อกลางสนามอย่างเหม่อลอย รู้สึกว่าความเข้าใจที่มีต่อโลกของตัวเองถูกทำลายลงด้วยวิธีที่รุนแรงที่สุดอีกครั้ง

เมื่อครู่นั่นคืออะไร?

การต่อสู้หรือ? ไม่ใช่ การต่อสู้ไม่ควรเป็นแบบนี้ เขาเคยเห็นครูฝึกระดับแนวหน้าของหน่วยตำรวจลงมือ ทั้งรวดเร็ว แข็งกร้าว และเต็มไปด้วยพลังอันน่าชื่นชม

แต่การเคลื่อนไหวของซูอันกลับไม่มีความรุนแรงเกินจำเป็นแม้แต่น้อย ทุกท่วงท่าเบาคล่องและแม่นยำอย่างยิ่ง

หลี่ซื่อกับเพื่อนอีกหลายคนที่มาจากหน่วยตำรวจซึ่งยืนอยู่ข้างเขา ต่างก็มีสีหน้าเหมือนเห็นผี ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง แต่กลับไม่มีใครเปล่งเสียงออกมาได้แม้แต่น้อย

พวกเขาหันมองเกาข่าย ดวงตาเต็มไปด้วยคำถามและความตกตะลึง ราวกับกำลังถามว่า พี่ข่าย นี่...เป็นสิ่งที่มนุษย์ทำได้จริงหรือ?

เกาข่ายไม่ตอบ เพียงจ้องมองกลางสนามไม่วางตา นอกจากความตกตะลึงแล้ว ในแววตายังมีความยินดีอย่างแรงกล้าที่ตัวเองโชคดีเหลือเกิน