กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 448 จับสลากรอบที่สอง
เหล่าผู้เข้ารับการฝึกแยกย้ายกันไปเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ราวกับฝูงนกกระทาที่เพิ่งถูกปล่อยออกจากกรง ทุกคนรีบใช้เวลาสิบนาทีอันมีค่านี้ดื่มน้ำและผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่แทบจะเป็นตะคริว
เสียงอึกทึกในสนามฝึกแบ่งออกเป็นหลายบริเวณอย่างชัดเจน
ทางฝั่งทหารชาย คนกลุ่มหนึ่งกำลังล้อมหวังหู่ที่เพิ่งลุกขึ้นจากพื้นด้วยสีหน้าเหมือนกำลังสงสัยในทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ต่างคนต่างพูดกันเซ็งแซ่
"พี่หู่ พี่เป็นอะไรไป? จะออมมือก็ไม่ใช่ออมกันแบบนี้สิ?"