กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 436 พายุลูกหนึ่งที่รุนแรงพอจะทำลายชีวิตเธอ
"มะ...ไม่มีอะไร!" หลี่เสี่ยวเกอสะดุ้งราวกับแมวถูกเหยียบหาง รีบโบกมืออย่างลนลาน "ฉัน...ฉันแค่...ปวดท้องนิดหน่อย รีบไปเข้าห้องน้ำ!"
เธอหาเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นขึ้นมาอย่างส่งเดช พอพูดจบก็ไม่รอให้เฉินเสี่ยวเฉ่าถามต่อ รีบหันหลังกลับราวกับกำลังหนี ใช้มือที่สั่นระริกเสียบกุญแจเข้าไปในรูกุญแจ
"กริ๊ก"
ประตูปลดล็อกแล้ว
เธอผลักประตูเหล็กหนักออก แทรกตัวหลบเข้าไปแทบจะทันที จากนั้นก็ปิดประตูดัง "ปัง" แล้วรีบลงกลอนจากด้านใน
นอกประตู เฉินเสี่ยวเฉ่ามองการกระทำผิดปกติต่อเนื่องของเธอ ก่อนขมวดคิ้วอย่างสงสัย