กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในไร่ไม่มีทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ยังรู้สึกเหนื่อยล้าได้
เผิงจ้านชิงเก็บปืนแล้วล็อกให้เรียบร้อย เมื่อหันกลับมาก็เห็นหลินจือเซี่ยเดินไปทางกระท่อมไม้หลังเล็กแล้ว เขาเร่งฝีเท้าตามไปสองก้าว ก่อนจะจับมือเธอไว้อย่างเป็นธรรมชาติ ฝ่ามือของเขาแห้งและอุ่น มีหนังด้านบาง ๆ จากการจับปืนมานานหลายปี
“ที่รัก ฉันมาแล้ว แบกฉันหน่อย”
“ได้เลยครับ คุณภรรยา” เผิงจ้านชิงไม่เคยทำให้เธอหมดสนุก
ทั้งสองเข้าไปในกระท่อมไม้หลังเล็กตามกันไป ห้องของพวกเขาอยู่บนชั้น 2
เผิงจ้านชิงอาบน้ำก่อน ส่วนหลินจือเซี่ยออกไปดูลูก ๆ ปิ่งปิ่งกับโอ่วปิ่งกำลังหลับสบาย