เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทุกคืนตอนสี่ทุ่ม โอ่วปิ่ง ลูกชายของหลินจือเซี่ยจะกินนมแม่มื้อหนึ่งตอนห้าโมงเย็น จากนั้นก็ฉี่หนึ่งครั้ง แล้วเริ่มนอนหลับยาวจนฟ้าถล่มดินทลาย ต่อให้ฟ้าผ่าก็ไม่สะเทือน ส่วนปิ่งปิ่ง ลูกสาวของเธอนั้นราวกับกลับชาติมาเกิดเป็นแมวกลางคืน กลางวันเอาแต่นอน ไม่ตื่นขึ้นมาระหว่างทางเลยสักครั้ง แต่กลางคืนกลับไม่ยอมนอนแม้แต่น้อย ขอแค่ไม่มีใครอุ้มไว้ ไม่ถึงสิบนาทีเธอต้องร้องไห้จนเพื่อนบ้านรอบข้างได้ยินแน่นอน
หลินจือเซี่ยมองเผิงจ้านชิงที่มีตาหมีแพนด้า กำลังอุ้มปิ่งปิ่งเดินไปเดินมาอยู่ในห้องนอน เธอนอนหัวเราะอยู่ในผ้าห่มจนเผลอส่งเสียงออกมา ผู้การเผิงที่เพียงตะโกนในกองทัพครั้งเดียวก็ทำให้คนทั้งกองพันสั่นสะท้านถึงสามครั้ง บัดนี้กลับถูกเด็กผู้หญิงตัวน้อยหนักกว่าสามกิโลกรัมกำราบจนอยู่หมัด