กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉีซือซือทั้งหยิ่งทั้งชอบฝืนตัวเอง ยืนกรานว่าต่อให้ดื่มเหล้าแล้ว เธอก็ยังขี่จักรยานเป็นเส้นตรงได้ หลินจือเซี่ยจึงแปลงร่างเป็นคนชอบเถียงแล้วพูดว่า “ลองดูสิ” จากนั้นก็เห็นฝีมือการขี่จักรยานอันโซเซของฉีซือซือ หลินจือเซี่ยจุ๊ปากสองครั้งแล้วพูดว่า “ซือซือ ฝีมือขี่จักรยานของเธอไม่ไหวเลย อยู่นิ่ง ๆ ให้พี่ขี่พาเธอกลับดีกว่า!”
“ไม่ได้ ฉันต้องทำได้” ฉีซือซือพยายามขี่ให้เป็นเส้นตรง แต่ยิ่งอยากขี่ตรงมากเท่าไร รถก็ยิ่งโซเซมากขึ้นเท่านั้น
หลินจือเซี่ยรีบเดินไปสองสามก้าวแล้วกดแฮนด์จักรยานของฉีซือซือเอาไว้ “พอเถอะ ถึงเธอจะยังไม่เมา แต่ร่างกายของเธอก็ยังเมาอยู่นิดหน่อย”
“ก็ได้ เธอขี่เถอะ” ฉีซือซือพูดอย่างไม่เต็มใจ