กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้นเป็นวันรับญาติ ห้องรับแขกของตระกูลฉีจึงแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ป้าสะใภ้และพวกปากหอยปากปูหลายคนนั่งอยู่ตรงมุมห้อง มือแกะเมล็ดแตงกินไปพลาง แต่สายตากลับกรีดเฉือนใส่ร่างของซ่งเป่าจูราวกับคมมีด
ป้าสะใภ้ที่สวมเสื้อสีเทาถ่มเปลือกเมล็ดแตงออกมา ก่อนพูดด้วยเสียงไม่ดังไม่เบา พอดีให้ทุกคนในห้องได้ยิน “โอ้ นี่ก็คือลูกสะใภ้คนใหม่สินะ ได้ยินว่าอายุสี่สิบแปดแล้ว อายุขนาดนี้...” เธอลากเสียงยาวอย่างมีนัย “น้องชายของฉันเพิ่งสามสิบเอง ต่อไปชีวิตคู่นี้คง... จุ๊ ๆ”
หญิงหน้ากลมที่อยู่ข้าง ๆ รีบรับคำทันที “นั่นสิ ตระกูลฉีอยากได้ลูกสะใภ้แบบไหนก็หาได้ ทำไมถึงได้แต่งกับ...” เธอไม่ได้พูดต่อจนจบ แต่ทุกคนมองออกถึงความดูแคลนในแววตาของเธอ