ตอนที่ 223 เธอจะไปคิดบัญชีกับพวกนั้นใช่ไหม ฉันไปด้วย

ใต้ต้นเอล์มเก่าแก่หน้าสหกรณ์บริการ ผู้คนสลายตัวไปกว่าครึ่งแล้ว เหลือเพียงคนชอบมุงดูเรื่องชาวบ้านไม่กี่คนที่ยืนชะเง้อคอมองอยู่ไกล ๆ เผิงหร่านหร่านกำลังหันหลังให้ทางนี้ ก้มตัวปัดฝุ่นที่ติดอยู่ตรงปลายขากางเกง ปากก็ยังบ่นพึมพำอะไรบางอย่างไม่หยุด ซ่งเป่าจูยืนอยู่ข้างเธอ มือข้างหนึ่งวางบนไหล่ อีกข้างช่วยปัดเศษใบไม้ที่ติดอยู่บนแผ่นหลังให้

ตอนที่หลินจือเซี่ยกับเผิงจ้านชิงเดินเข้ามา พอดีเห็นซ่งเป่าจูโน้มตัวไปกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเผิงหร่านหร่าน เผิงหร่านหร่านพลันยืดตัวขึ้น หันกลับมาเบิกตากว้าง “จริงเหรอ น้าซ่ง น้าไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม”