กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผิงจ้านชิงลงจากเตียงทั้งที่ท่อนบนเปลือยเปล่า เขาเดินเร็ว ๆ มาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนยื่นมือหยิบผ้าขนหนูไป หลินจือเซี่ยถูกดึงให้นั่งลงหน้ากระจกแต่งหน้า ผ้าขนหนูคลุมลงมาบนศีรษะ เธอได้ยินเสียงทุ้มต่ำดังอยู่ข้างหูว่า “ก้มศีรษะลงหน่อย”
เธอก้มศีรษะลงอย่างว่าง่าย เผิงจ้านชิงขยี้ผมให้เบา ๆ อย่างคล่องแคล่ว มุมปากของหลินจือเซี่ยยกขึ้น
“เมื่อกี้คุณวิ่งเร็วใช้ได้นี่” เผิงจ้านชิงพูดพลางเช็ดผมให้เธอ น้ำเสียงเจือแววคล้ายยิ้มแต่ก็ไม่เชิง
“ฉันไม่ได้สระผมมาสามวันแล้ว ไหน ๆ จะสระทั้งที แน่นอนว่าต้องสระก่อนสิ” หลินจือเซี่ยตอบเสียงอู้อี้อยู่ใต้ผ้าขนหนู