ตอนที่ 192 เล่ามาสิ

ซ่งเป่าจูหันกลับมา ในดวงตาคู่งามที่มักอ่อนโยนและเต็มไปด้วยรอยยิ้มปรากฏแววขบขันขึ้นมาเล็กน้อย—ยัยเด็กคนนี้ก่อเรื่องใหญ่อีกแล้ว ดูท่าทางดีใจของเธอสิ

ฉีจาวรุ่ยขมวดคิ้วเดินตามเผิงจ้านชิงไป เมื่อทั้งสองเดินเคียงข้างกัน เขาก็ลดเสียงถามว่า “เมื่อกี้เธอเข้าไปทำอะไรข้างใน?”

เผิงจ้านชิงส่งยิ้มจาง ๆ ให้เขา “คุณลองเดาดู”

ขมับของฉีจาวรุ่ยเต้นตุบ ๆ สัญชาตญาณบอกเขาว่าอย่าถามต่อ ไม่อย่างนั้นคืนนี้อาจนอนไม่หลับ

ทั้งสี่คนเดินผ่านป่าซากุระไปอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง ซ่งเป่าจูบอกที่อยู่เป็นภาษาญี่ปุ่นว่า “มหาวิทยาลัยโตเกียว วิทยาเขตฮงโก” คนขับขานรับหนึ่งคำ แล้วรถก็แล่นเข้าสู่กระแสจราจรยามบ่าย