ตอนที่ 142 ตอนนี้เธอยังไม่คิดเปิดเผยความลับของตัวเอง—เว้นแต่จะหนีไม่พ้น

หัวใจของหลินจือเซี่ยเต้นกระหน่ำ แต่สองมือกลับตอบสนองเร็วกว่าสมอง

ในเวลานี้เธอรู้สึกโชคดีอย่างยิ่งที่ตัวเองมีนิสัยดีอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือไม่ว่าจะไปที่ไหน เธอจะคอยสังเกตภูมิประเทศระหว่างทางเสมอ ดังนั้นในสมองจึงมีแผนผังสองมิติปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน หากถอยหลังไปตามถนนอีก 100 เมตรก็จะกลับถึงทางแยก เลี้ยวซ้ายคือถนนลูกรังที่มุ่งหน้าเข้าเขตเมือง เลี้ยวขวาคือถนนลูกรังที่มุ่งหน้าไปยังคอมมูนอีกแห่ง