กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สีหน้าของฉีซือซือหม่นลง
เธอเติบโตมาในเขตบ้านพักภาคทหาร ปู่ของเธอเป็นผู้บัญชาการ ไม่ว่าไปที่ไหนก็มีแต่คนคอยเอาอกเอาใจและตามใจเธอ เสื้อคลุมตัวนี้เธอมาเห็นตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อนแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นพกเงินมาไม่พอ วันนี้จึงตั้งใจลากพี่สะใภ้รองในอนาคตมาซื้อ ใครจะคิดว่าจะมีผู้หญิงคนหนึ่งโผล่มาขวางกลางทาง
“ฉันบอกแล้วไงว่าเสื้อตัวนี้ฉันเห็นก่อน” น้ำเสียงของฉีซือซือหนักแน่นขึ้น คางของเธอเชิดสูงกว่าเดิม “คุณซื้อมาเท่าไหร่ ฉันจะจ่ายเงินให้คุณ”
หลินจือเซี่ยส่ายหน้า น้ำเสียงยังคงอ่อนโยนเช่นเดิม “ขอโทษด้วย เสื้อผ้าตัวนี้เป็นของฉันแล้ว ฉันคิดว่ามันมีค่าถึงแปดสิบแปดหยวน ถ้าคุณอยากได้ ก็เอาเงินแปดสิบแปดหยวนมาซื้อ”