ตอนที่ 70 คนหนึ่งเล่นลิง อีกคนแสดงกายกรรม

หลินจือเซี่ยมองเธอ เด็กสาวที่เคยคิดจะกระโดดตึกในวันนั้น บัดนี้กลับสามารถแขวนบาดแผลไว้ประหนึ่งเหรียญตราเกียรติยศได้แล้ว เธอตบหลังมือเสิ่นหนิงเบา ๆ “เธอมีความสุขก็พอแล้ว เรื่องชื่อไม่สำคัญหรอก ถ้าอยากเปลี่ยนเมื่อไรก็ค่อยเปลี่ยน”

“อืม ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน” เสิ่นหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาตกลงบนใบหน้าของหลินจือเซี่ย ก่อนเลื่อนไปยังเผิงหร่านหร่านที่กำลังนั่งยอง ๆ ถอนหญ้าอยู่ข้าง ๆ “จริงสิ เธอมาตั้งแต่เมื่อไร แล้วเธอ—”

เธอจำเผิงหร่านหร่านได้แล้ว น้องสาวของสหายทหารคนนั้น ผู้ที่เคยดึงเธอลงมาจากขอบหน้าต่างในห้องผู้ป่วย

“เธอจัดการสยบสหายทหารคนนั้นได้แล้วเหรอ” เสิ่นหนิงลดเสียงลง ดวงตาเป็นประกายราวกับดวงดาวสองดวง