ตอนที่ 42 เธอลืมไปแล้วหรือว่าโดนคู่หมั้นทิ้ง

หลินจือเซี่ยกำลังนั่งยอง ๆ เติมฟืนอยู่หน้าแท่นเตา พอได้ยินเสียงก็หันขวับกลับไปทันที บนใบหน้ามีเขม่าดำติดอยู่ก้อนหนึ่ง ทันทีที่เห็นหูอวี้หลาน ดวงตาของเธอก็สว่างวาบขึ้นมา

“เยาวชนปัญญาชนหู? ทำไมถึงกลับมาตอนนี้ล่ะ? ภารกิจเสร็จหมดแล้วเหรอ? เร็วเกินไปแล้วมั้ง…ฮิ ๆ คงไม่ได้กลับมาช่วยฉันทำอาหารหรอกนะ!”

หูอวี้หลานกวาดตามองเธอขึ้นลงหนึ่งรอบ เมื่อยืนยันแล้วว่าเธอไม่มีบาดแผลบนตัว จึงค่อยถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาชี้ไปนอกลานบ้าน น้ำเสียงตึงขึ้นเล็กน้อย “ข้างนอก…ไก่ที่เธอฆ่าเหรอ?”

“ใช่ ฉันฆ่าเอง เก่งใช่ไหมล่ะ!” หลินจือเซี่ยทำหน้าภาคภูมิใจ เชิดคางขึ้นเล็กน้อย

สมแล้วที่เรื่องเรียนเธอไม่เอาไหน แต่เรื่องอื่น ๆ เธอทำได้ทุกอย่าง

หูอวี้หลานเงียบไปสองวินาที ก่อนพยักหน้าช้า ๆ “อืม” จากนั้นก็ยกนิ้วโป้งให้หลินจือเซี่ย “เธอเก่งไม่ธรรมดาจริง ๆ งั้นเชิญสหายหลินจือเซี่ยผู้เก่งกาจออกไปที่ลานบ้าน แล้วดูผลงานชิ้นเอกของตัวเองหน่อย”

หลินจือเซี่ยเดินออกมาที่หน้าห้องครัวด้วยท่าทางองอาจ แล้วชะโงกมองเข้าไปในลานบ้าน—