ตอนที่ 30 เสียงหัวใจเต้น ตึกตักตึกตัก แยกไม่ออกว่าเป็นของใคร

หลินจือเซี่ยคุยกับชีเป่าอย่างออกรส ส่วนมือของเธอก็ยิ่งได้ใจจนไม่เกรงใจใคร

มือทั้งสองข้างราวกับปลาตัวเล็กลื่น ๆ สองตัว ว่ายไปว่ายมาอยู่ใต้เสื้อของเขา เดี๋ยวก็ลูบกล้ามหน้าท้อง เดี๋ยวก็บีบเอวด้านข้าง แล้วก็เปลี่ยนไปวาดวงกลมบนหน้าอกของเขา ทุกครั้งที่สัมผัสราวกับกำลังจุดไฟ จากจุดที่แตะต้องค่อย ๆ ลุกลามไปทั่วทั้งร่าง จนเผิงจ้านชิงคอแห้งผาก เลือดลมพุ่งไปยังสถานที่ที่ไม่ควรไป

เผิงจ้านชิงกัดฟันกรอด เส้นเลือดตรงขมับกระตุกเบา ๆ

นี่ไม่ใช่การปั่นจักรยาน แต่มันคือการรับโทษ

“อย่าขยับมั่ว” เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่า

“ฉันไม่ได้ขยับมั่วสักหน่อย แค่มือเย็น เลยขออุ่นหน่อย” หลินจือเซี่ยพูดอย่างมีเหตุผลเต็มที่ แถมนิ้วยังบีบเนื้อนุ่มตรงเอวด้านข้างของเขาแรงขึ้นอีกครั้ง

เผิงจ้านชิงกำเบรกจักรยานแน่นทันที