ตอนที่ 28 พวกเราไม่สนิทกัน

ทางนั้น เผิงจ้านชิงเริ่มอธิบายว่า เขาเพิ่งกลับจากออกปฏิบัติภารกิจและมีวันหยุดครึ่งเดือน จึงอยากคุยเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับเธอ

เมื่อพูดถึงเหตุการณ์ในห้องผู้ป่วยวันนั้น เขาเพิ่งเอ่ยปากว่า “เซี่ยเซี่ย วันนั้น—”

“หุบปาก” หลินจือเซี่ยกระชากประตูเปิดก่อนที่เขาจะพูดจบ จากนั้นก็ดึงเขาเข้าไปในห้องอย่างแรง

จากนั้นประตูก็ปิดลงดัง “ปัง”

เผิงจ้านชิงที่ถูกลากเข้ามาถูกเธอกดติดกำแพงพร้อมข่มขู่อย่างหนัก “ถ้านายกล้าพูดอีกแม้แต่คำเดียว ชาตินี้ฉันจะไม่สนใจนายอีก”

หลินจือเซี่ยเป็นคนรักศักดิ์ศรี ถ้าคนอื่นรู้ว่าเธอสารภาพรักแล้วถูกปฏิเสธ เธอคงขายหน้าจนไปถึงบ้านยาย

แผ่นหลังของเผิงจ้านชิงกระแทกเข้ากับกำแพง เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว เด็กสาวก็เขย่งปลายเท้า มือข้างหนึ่งปิดปากเขา อีกข้างกำคอเสื้อของเขาไว้ ทั้งตัวราวกับแมวน้อยที่ขนพองฟู

เขาหลุบตาลง มองท่าทางน่ารักที่กำลังขู่ฟ่อของเธอแล้วอดอยากหัวเราะไม่ได้

เห็นชัด ๆ ว่าเป็นลูกเสือตัวน้อยแท้ ๆ แต่กลับอยากแกล้งทำเป็นกระต่ายน้อย

ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง เขาไม่ขยับและไม่ดิ้นรน ลมหายใจอุ่น ๆ พ่นรดหลังมือของเธอ