ตอนที่ 5 พันธนาการ คลายออก

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินจือเซี่ยถูกเสียงพูดคุยจากด้านนอกปลุกให้ตื่น

เสียงของเสิ่นกุ้ยฮวาดังมาจากโถงกลางบ้าน “อ้าว หวยจิ่งมาแล้วเหรอ รีบเข้ามา ๆ เป่าฉินเพิ่งตื่น นายไปนั่งก่อน เดี๋ยวฉันรินน้ำให้”

ลู่หวยจิ่งมาแล้ว

หลินจือเซี่ยนอนนิ่งอยู่บนเตียง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

มาได้จังหวะพอดี

เงินของสหายหลินจะให้เสียไปเปล่า ๆ ไม่ได้ ในเมื่อคงทวงเงินคืนไม่ได้ งั้นก็ชดใช้ด้วยร่างกาย

หลินจือเซี่ยแต่งตัวอย่างเชื่องช้า ก่อนผลักประตูออกไป

ในโถงกลางบ้าน ลู่หวยจิ่งนั่งอยู่หน้าโต๊ะ เขาสวมเครื่องแบบทหารที่ซักจนสีซีด บนอกติดตราสถาบัน ผมหวีเป็นระเบียบเรียบร้อย ดูสุภาพเรียบร้อยเหมือนบัณฑิต

หลินเป่าฉินนั่งชิดเขา ใบหน้าแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเขินอาย

เสิ่นกุ้ยฮวากำลังวุ่นอยู่ในห้องครัว ปากก็พูดไม่หยุด “หวยจิ่ง ตอนเที่ยงแม่จะตุ๋นไก่ให้ กินบำรุงให้ดี”