ตอนที่ 162 ค่ายทหารเป่ยตี๋ถูกตีแตก ชนะอย่างสูญเสียหนัก

ในชั่วขณะที่ค่ายทหารเป่ยตี๋ถูกตีแตก เซียวเหยี่ยนคิดว่าชัยชนะอยู่ในกำมือแล้ว แต่เมื่อควบม้าเข้าไปในค่ายศัตรู ตรงหน้ากลับไม่มีธงขาวแห่งการยอมจำนน มีเพียงซากศพนอนระเกะระกะเต็มพื้น ทหารต้าหยินกับทหารเป่ยตี๋ล้มตายปะปนกัน โลหิตชุ่มทุ่งหญ้าแห้งเหลือง ย่ำลงไปเหนอะหนะลื่นไถล กีบม้าจมลงในโคลนเลือดสีแดงเข้ม ดึงขึ้นมาพร้อมกลิ่นคาวคลุ้งข้น อากาศมีกลิ่นเหล็กขึ้นสนิมกับกลิ่นซากเน่าปะปนกัน คะคั้นจนลำคอตึงแน่น อยากอาเจียนเต็มที

ศึกนี้รบกันเต็มหนึ่งวันหนึ่งคืน