ตอนที่ 159 มู่หรงเหิงกินโอสถลับ จัดสรรเสบียงทหาร

กลิ่นสมุนไพรในพระราชวังเป่ยซั่วตลบอบอวลเข้มข้นจนมิอาจเจือจาง

มู่หรงเหิงประคองชามยาที่ดำมะเมื่อม คิ้วขมวดมุ่นเป็นปม ยามน้ำยารสขมปร่าแล่นผ่านลำคอ ใบหน้าของเขาพลันบิดเบี้ยวด้วยความขมขื่น ทว่ายังคงฝืนกลืนลงไปทีละคำ ๆ ยาขนานนี้เขาดื่มติดต่อกันมานานถึงสองเดือนเต็ม จากเดิมวันละหนึ่งชามเคี่ยวเพิ่มเป็นวันละสามชาม ขมลึกเสียดแทงถึงขั้วหัวใจ หากแต่ร่างกายกลับทรุดโทรมลงไปทุกวัน หลี่ฝูยืนอยู่ด้านข้าง ขอบตาแดงก่ำราวกับโลหิตจะหยด ผ้าเช็ดหน้าในมือกำแน่นจนซีดขาว ทว่าทำได้เพียงก้มศีรษะลงต่ำ มิกล้าเอ่ยปากล่วงเกิน

“ฝ่าบาท กองทัพใหญ่ 50,000 นายของตงเซิ่งแยกเคลื่อนพลบุกเข้ามาสามเส้นทาง สายหนึ่งลอบโจมตีชายแดนของพวกเรา สายหนึ่งบุกโจมตีทิศตะวันออกเฉียงเหนือของต้าหยิน อีกสายหนึ่งตั้งมั่นเป็นกองหนุน แม่ทัพพิทักษ์ชายแดนส่งสารด่วน ขอทัพหนุนพ่ะย่ะค่ะ!” ทหารส่งสารคุกเข่าลงกับพื้น น้ำเสียงสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่