เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าของวันฟ้าครึ้ม แสงฟ้ามัวหม่น ข่าวที่เป่ยตี๋ฉีกข้อตกลงการค้าชายแดนกระแทกลงกลางใจเว่ยเจาอย่างแรง
เขาลุกขึ้นก่อนฟ้าสาง ไปตรวจตราการค้าชายแดนตามเคย ครึ่งปีกว่ามานี้ การเดินตรวจวันละรอบ ดูพ่อค้าแม่ค้าที่เปิดตลาด ดูพ่อค้าเป่ยตี๋ที่ไปมากลายเป็นกิจวัตรในการรักษาชายแดนเหนือของเขา แต่วันนี้สถานการณ์ประหลาดจนใจเขาแน่นขึ้น
นอกรั้วการค้าชายแดนว่างเปล่า พ่อค้าเป่ยตี๋ที่เคยต่อแถวรอเข้าเขตตลาดเมื่อก่อน ไม่ปรากฏแม้แต่คนเดียว
เมื่อวานยังมีคนมากกว่าร้อยคนซื้อขายที่นี่ วันนี้กลับหายไปทั้งหมด เป็นไปไม่ได้ที่ทุกเผ่าจะมีธุระบังเอิญพร้อมกัน ชัดเจนว่าจงใจทำ เว่ยเจาขมวดคิ้วแน่น ลางร้ายสายหนึ่งแผ่ซ่านขึ้นในทันที
“ท่านเว่ย! ไม่ดีแล้ว!” รองแม่ทัพจ้าวหู่วิ่งมาหอบหายใจ สีหน้าซีดขาวราวกระดาษ เสียงสั่น “ทางเป่ยตี๋ออกคำสั่งตาย ปิดการค้าชายแดนโดยสิ้นเชิง ห้ามพ่อค้าใดมาค้าขายกับต้าหยิน ผู้ฝ่าฝืนประหารทันที!”
ปิดการค้าชายแดน ประหารทันที!
นี่จะใช่ข้อพิพาทการค้าที่ไหนกัน ชัดเจนว่าฉีกหน้าขาดกันโดยสิ้นเชิง ประกาศชัดว่าต้องการทำศึก!
ใจเว่ยเจาจมวูบลงอย่างแรง เขาถามเสียงหนัก “ยังมีข่าวอื่นอีกหรือไม่”