กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 220 ซื่อจื่อฮั่วก็น่าสงสาร
เด็กน้อยรู้ว่าตนทำผิด จึงรู้จักเอาใจคน แก้มน้อยนุ่มนิ่มถูหลังมือเจียงหมิงจูเบา ๆ ดวงตาโตกะพริบปริบ ๆ ดูน่ารักน่าเอ็นดู
ทั้งสองก็ไม่อาจใจร้ายว่ากล่าวเขาได้
เผยจื้อขยี้หัวก้อนแป้งน้อยหนึ่งที กล่าวขอบคุณอย่างจริงจัง “วันนี้ขอบคุณท่านซื่อจื่อที่ช่วยฝูเป่าของบ้านข้า ภายภาคหน้า หากมีที่ต้องใช้ข้า ก็เอ่ยปากได้เลย”
ฝูเป่าก็ทำตามท่าทางของพ่อแม่ ค้อมคำนับอย่างจริงจัง “ขอบคุณ~”
ฮั่วเสวียน “ไม่ต้องเกรงใจเช่นนั้นหรอก ข้าบังเอิญเห็นกลางทาง แค่ยกมือเท่านั้น”
“สำหรับท่านอาจนับว่าไม่สำคัญอะไร แต่สำหรับข้ากับภรรยาสองคนแล้วเป็นบุญคุณใหญ่หลวงนัก”