ตอนที่ 164 สอบได้จวี่เหรินก็ไม่แน่ว่าจะดี

ตอนที่ 164 สอบได้จวี่เหรินก็ไม่แน่ว่าจะดี

“พ่อ ลุงใหญ่ พวกท่านไม่ต้องกังวล ป้ายเอวนี้ไม่พังหรอก”

ฝูเป่ากำไว้ในมือเพียงเล่นสนุก เขาอาจรู้ด้วยตัวเองว่ามันสำคัญมาก เล่นสักพักรู้สึกว่าไม่มีอะไรพิเศษก็คืนให้เผยจื้อ

เงินที่ท่านเจ้าเมืองและนายอำเภอมอบให้ เจียงหมิงจูให้เก็บไว้ทั้งหมด บ้านในเมืองประจำมณฑลปล่อยเช่าได้ ที่ดินที่ได้รับมอบมาก็พอใช้ปลูกพริกได้พอดี

เมื่อทั้งครอบครัวจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จึงต่างกลับห้องนอนด้วยใจตื่นเต้น

เปลี่ยนเสื้อผ้าเนื้อนุ่มตัวเล็กให้เจ้าก้อนอ้วนน้อยแล้ว เจียงหมิงจูยัดเขาใส่อ้อมอกเผยจื้อ นางก็ตามปีนขึ้นไปด้วย