ตอนที่ 157 ติดไข้หวัด

ตอนที่ 157 ติดไข้หวัด

เผยจื้อรับเด็กน้อยมาอุ้มไว้ แล้ววางให้เขานั่งอยู่บนบ่าของตน

แต่ก่อนเพียงปลอบเขาเช่นนี้ก็หายแล้ว

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าวิธีนี้ได้ผลจริง น้ำตาก็หยุดไหลอย่างรวดเร็ว

เขากอดศีรษะเผยจื้อไว้ เอาหัวพิงศีรษะของพ่อ แล้วอ้อนติดหนึบพลางเรียกหาผู้คน

เจียงจาวเอื้อมมือกลับไปตบก้นน้อย ๆ ของเขา “เชื่อฟังเถิด พ่อแม่ไม่ได้โทษเจ้า”

เจียงหมิงจูเขย่งเท้าไปบีบมือน้อย ๆ ของเจ้าตัวอ้วนน้อย “ไปกันเถิด ไปกินข้าวเช้า”

“พี่ชาย!!”

ทันใดนั้น หยวนเป่าออกมาจากส้วม โผเข้ากอดขาของเผยจื้อไว้แน่น “พี่ชาย ข้ากลับมาแล้ว!”