ตอนที่ 134 วันเกิดฝูเป่า

ตอนที่ 134 วันเกิดฝูเป่า

หูของเจียงจาวแดงเรื่อลามไปจนถึงคอเป็นผืนเดียว

เขายังไม่ทันขยับ ฉินเป่าเอ๋อร์ก็เงยหน้าขึ้นมาจูบเขาเสียก่อน

นางจะจูบเป็นที่ไหน ได้แต่กัดเบา ๆ ราวกับสัตว์น้อยกำลังกินอาหาร

ทว่าจูบเช่นนั้นกลับทำให้เจียงจาวชาไปทั้งตัว

เขาตำหนิตัวเองในใจเสียงหนึ่ง แล้วคว้าเอวหลังของเด็กสาวไว้แน่น กดจูบลงไปอย่างแรง…

จูบกันอยู่ครู่ใหญ่ แก้มของฉินเป่าเอ๋อร์ก็แดงผ่อง

ดวงตานางเป็นประกายมองเจียงจาว “ข้าชอบให้เจ้าจูบข้า… เจียงจาว… ข้าชอบเจ้าจริง ๆ…”

เจียงจาวปิดตานาง “นอนเถิด”

พอล้มตัวลงบนเตียง ฉินเป่าเอ๋อร์ก็รู้เองว่านางควรซุกเข้าไปในอ้อมกอดเขา กอดเขาแน่น “ในที่สุดก็ได้นอนกับเจ้าด้วยกันเสียที…”