ตอนที่ 9 ปอดหมูผัดไฟแรง

ตอนที่ 9 ปอดหมูผัดไฟแรง

วันรุ่งขึ้น เผยจื้อกับบิดาเจียงแบกเนื้อหมูออกจากบ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง

เดินไปกว่าหนึ่งชั่วยาม ในที่สุดก็ถึงในเมือง

เนื้อหมูป่านับได้ว่าเป็นเนื้อสัตว์ป่า ราคาจึงแพงกว่าสักหน่อย พวกบ้านรวยในเมืองเมื่อเทียบกับหมูธรรมดาแล้วยังชอบเนื้อหมูป่ามากกว่า

เนื้อหมูป่าไม่ค่อยมี ดังนั้นเนื้อหมูกว่าหนึ่งร้อยจินที่สองคนแบกมาจึงขายหมดภายในครึ่งชั่วยาม

ในมือมีเงินเพิ่มขึ้นหนึ่งตำลึงหกเฉียนกับสามสิบอีแปะ

บนใบหน้าคล้ำแดดของบิดาเจียงเผยรอยยิ้มบาง ๆ เขาจัดกระบุงสะพายหลังให้เรียบร้อย ตบหลังเผยจื้อ “พวกเรากลับกันเถิด”

เผยจื้อพยักหน้า

ก่อนออกจากเมือง ผ่านร้านขนม เผยจื้อหยุดฝีเท้าชะงัก “พ่อ ท่านรอข้าสักครู่”