กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 4 เจ้าดุข้า
“บาดแผลบนหัวเจ้าร้ายแรงถึงเพียงนั้น จะขึ้นเขาได้อย่างไรกัน? เจ้ายังจะไปล่าสัตว์อีกหรือ สัตว์ที่ถูกล่าเป็นฝ่ายตีเจ้าน่ะสิ ถึงจะใกล้เคียง!”
เจียงหมิงจูคิดจะแย่งธนูศรของเขา เผยจื้อชูมือขึ้น
เจียงหมิงจูเขย่งปลายเท้าพยายามเอื้อมให้ถึง แก้มป่อง หน้าตาเหมือนหนูตัวน้อย
เมื่อแย่งไม่ได้จริง ๆ เจียงหมิงจูก็ปล่อยเลยตามเลย กางแขนโอบเอวเขาไว้ “ห้ามไป!”
เรือนร่างของสาวน้อยเบาหวิว ทั้งตัวอ่อนนุ่ม
แววตาของเผยจื้อสั่นไหว มองกระหม่อมผมฟูฟ่องของนาง สีหน้าประหลาดใจเต็มที่
“ปล่อย”
“ไม่ปล่อย! บอกว่าห้ามไปก็คือห้ามไป!” เจียงหมิงจูหลับตา น้ำเสียงทั้งอ่อนโยนทั้งดุ
แววตาของเด็กหนุ่มจมลง