กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 217 ดอกท้อเน่าเปื่อยของอ๋องเจิ้นหนาน
เมื่อมีโอกาสก้าวหน้าไปอีกขั้น เหล่าราชันที่ดำรงชีวิตมาหลายร้อยปี ย่อมอยากออกไปเผชิญภัย
ตัวโจวฮ่าวเองก็ไม่ปรารถนาจะกระทำการประเภทเสร็จนาฆ่าโคถึกเช่นกัน
นับตั้งแต่ใต้บัญชาของเขามีทหารสายน้ำเทียนเหอเพิ่มขึ้น มีทหารกุ้งแม่ทัพปูแห่งทะเลตะวันตกเพิ่มมา
เขาก็ไม่ขาดแคลนคนในระดับพลังรบของราชันและมหาปรมาจารย์อีกต่อไปแล้ว
ผนวกกับจู กังเลี่ย
เพียงแค่ให้เวลาพวกเขาอีกสักหน่อย การที่พวกเขาจะยึดครองต้าจโจวอย่างเบ็ดเสร็จก็ย่อมสมเหตุสมผล
ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าราชันที่พวกเขาสยบมาได้ก่อนหน้า หรือราชันที่สวามิภักดิ์มาจากพันธมิตรต่อต้านจักรวรรดิ
ล้วนสูญเสียคุณค่าและความหมายดั้งเดิมของพวกเขากันไปหมดแล้ว