บทที่ 322 สะสางสำนักเซียวเหยา

บทที่ 322 สะสางสำนักเซียวเหยา

อีกด้านหนึ่ง เซียวเหยาจื่อได้ปรากฏกายสู่ยุทธภพ

เขาตามรอยกลิ่นอายของศิษย์ตนที่ยังหลงเหลืออยู่ในโลกหล้า มุ่งหน้าตรงมายังวังหลิงจิ่วเป็นแห่งแรก

เบื้องหน้าประตูเขา เซียวเหยาจื่อทอดมองวังหลิงจิ่วที่อยู่ไม่ไกล พลันบังเกิดความสะท้อนใจระคนอาลัยอยู่ไม่น้อย

แม่เฒ่าทาริกาเทียนซานอูสิงอวิ๋น คือศิษย์เอกของเขา

และยังเป็นผู้ที่เขาคาดหวังและพึงใจมากที่สุดในบรรดาศิษย์ทั้งหมด

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้ถ่ายทอดสุดยอดวิชาเทพยุทธ์ของตนให้แก่นาง ด้วยหวังว่านางจะสามารถพัฒนาต่อยอดและผลัดเปลี่ยนโครงร่างก้าวข้ามขีดจำกัดไปได้อีกขั้น

บัดนี้ เขาจึงมาดูว่าเมื่อกาลเวลาล่วงเลยไปเกือบร้อยปี ศิษย์เอกผู้นี้จะนำพาความประหลาดใจอันใดมาให้แก่เขาบ้าง