บทที่ 310 เพียงยกมือก็สังหารสิ้น

บทที่ 310 เพียงยกมือก็สังหารสิ้น

ติงชุนชิวเค้นเสียงหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา

"ช่างเป็นสตรีผู้เด็ดเดี่ยวนัก ช่างเป็นหญิงงามล่มเมืองนัก ช่างเป็นสตรีกระบี่ที่ยอดเยี่ยมนัก!"

"มีเพียงสตรีเช่นเจ้าเท่านั้น จึงคู่ควรแก่ความโปรดปรานของข้าผู้เฒ่า"

กล่าวจบ ติงชุนชิวก็ผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ปราณพลังแห่งขอบเขตปรมาจารย์พลันพวยพุ่งทะลักออกมา ก่อนจะสะบัดมือซัดไปทางหวังอวี่เยียนทันที

ลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวโถมเข้าจู่โจมอย่างกะทันหันในชั่วพริบตาที่หวังอวี่เยียนยังมิทันได้ตั้งตัว

ในห้วงคับขันเส้นยาแดงผ่าแปด เสียงมังกรคำรามพลันกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งลาน "โฮก!"

"มังกรผยองมีสำนึก!"

เฉียวเฟิงที่อยู่กลางลานประลองได้ใช้ออกด้วยสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรในทันที ซัดฝ่ามือทำลายการโจมตีของติงชุนชิวจนแหลกสลาย