บทที่ 305 มู่หรงเจี้ยน

บทที่ 305 มู่หรงเจี้ยน

เมื่อเสวียนฉือได้ยินเช่นนั้น ก็ทอดสายตามองอย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง ก่อนจะพาซวีจู๋จากสถานที่แห่งนี้ไป

เพียงชั่วไม่กี่ลมหายใจ ร่างเงาสีเขียวสายหนึ่งก็ร่อนลงมาเบื้องหน้าประตูหอคัมภีร์

เขาอยู่ในชุดเสื้อคลุมยาวสีเขียว ในมือกุมกระบี่ยาวเล่มหนึ่ง นัยน์ตาล้ำลึก

หลวงจีนกวาดลานถือไม้กวาด เมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนเป็นผู้ใด แววตาที่เคยไร้ระลอกคลื่นของเขาก็พลันบังเกิดความไหวระริกขึ้นมาบ้าง

"เจ้ามาแล้วรึ! นึกไม่ถึงเลยว่าหลังจากผ่านไปหลายปี พวกเราจะได้พบกันอีกคราในสภาพเช่นนี้"

"ทว่าเจ้ากลับไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ยังคงเป็นเช่นเดิม ทุกสิ่งช่างคล้ายกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน!"