บทที่ 301 ความจริงกระจ่าง

บทที่ 301 ความจริงกระจ่าง

ครู่ต่อมา ประตูใหญ่ของหมู่ตึกหมานถัวก็เปิดออก

ใบหน้าของเฉียวเฟิงเผยแววยินดีออกมาเล็กน้อย ร่างพลันวูบไหว พุ่งผ่านประตูใหญ่ตรงเข้าสู่หมู่ตึกหมานถัวทันที

ด้านหน้าศาลาพักผ่อนที่อยู่ไม่ไกล เฉินฉางอันทอดมองเขาด้วยสายตาอบอุ่น สายตาของทั้งสองประสานสบกันในชั่วขณะนี้

"เฉียวผู้นี้ คารวะเทพกระบี่ ขอบพระคุณเทพกระบี่ที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ!"

ในยามที่เฉียวเฟิงได้สติกลับมา เขาก็ค้อมกายคารวะเฉินฉางอันด้วยความเคารพยำเกรง

"เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ ไฉนต้องเอ่ยถึงกัน!" เฉินฉางอันสะบัดมือเบาๆ พลังภายในอันกล้าแกร่งก็แผ่ออกจากร่าง ตรงเข้าประคองเฉียวเฟิงให้ลุกขึ้นทันที

"นี่คือ... พลังฝีมือของขอบเขตมหาปรมาจารย์!"